

وی درباره این عکس ها و حال و هوای ثبت شدنشان توضیح داد: عکس «صبح برفی» را خیلی دوست دارم و ماجرای ثبت آن این است که سال قبل تنها یک بار در تهران برف بارید. 5 صبح برف بارید و به چند ساعت نکشیده همه چیز آب شد. عکسی که من از این فضا گرفتم یک عکس ساده است. زاویه دوربین از بالا یک نیمکت خالی و ماشینی را که کسی در آن نیست نشان می دهد. رفتگری که با لباس سبز از آنجا عبور می کند به نظر من نشانه ای از زندگی و بهار است. در واقع در این عکس سه عنصر تنهایی را کنار هم چیده ام.
ناظم زاده با اشاره به اینکه این عکس برایش سرشار از حس غربت است، ادامه داد: نشانه های تصویری در یک عکس بسیار مهم است و ارتباط عناصر عکس یک داستان را به وجود می آورد. شخصا از داستان گویی در عکس بسیار لذت می برم.

وی درباره دو عکس دیگر خود که از مجموعه «روایت طناب های قرمز» به جشنواره ها ارسال کرده نیز گفت: من زمستان دو سال پیش حدود 500 عکس از ماهیگیرها در انزلی گرفتم.
وی در پایان عنوان کرد: سوژه من در این عکس ها خود ماهیگیران و تلاش سخت آنها بود و نمی خواستم فرآیند ماهیگیری را نشان دهم بلکه هدفم نشان دادن احساسات ماهیگیران بود.

عکس های ناظم زاده در جشنواره های تصویر سال 1392 و 1393 1394 در بخش نگاهی دیگر در میان منتخبان دیده می شود.
منبع: مهر
برچسب:
نویسنده: فرومی