فراوری: یاسمن پیشوایی- بخش هنری تبیان

او که در چندسال گذشته در ایران و کانادا زندگی کرده، این روزها ساکن تهران است. احصایی در آستانه 77سالگی است. محمد احصایی هشتم تیرماه 1318 در قزوین متولد شد. او فارغ التحصیل دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. احصایی را از پایه گذاران هنر نقاشی خط در دوره معاصر می دانند. فعالیت او در زمینه خوشنویسی و نقاشی خط سابقه ای 50 ساله دارد.
استاد احصایی در چندسال گذشته به تحریر قران مجید پرداخته و در این روزها کارش همان تداوم تحریر کلام الله مجید است و هرروز یک صفحه پنج سطری 34 در 69 سانتی متری می نویسد تا بعدازظهر. طبق گفته استاد احصایی، وی این عادت از پنج، شش سال پیش تا امروز ادامه داده است. 26 جزء آن به اتمام رسیده و جزء 27م به تازگی آغاز شده است. استاد امیدوار است تا یک سال دیگر کار تحریر قران به پایان برسد.
ایشان در مورد ویژگی های خاص این قران اظهار داشته اند که کاغذهایی این قرآن مخصوص، نسبتا ضخیم و دست ساز هستند. درحال حاضر ارتفاع دسته صفحات نوشته شده بیشتر از نیم متر است. بنابراین وقتی به اتمام برسد، احتمالا به چند مجلد تقسیم می شود؛ یعنی احتمالا هر 300،400 صفحه در یک مجلد قرار می گیرد.

"در مطالعات زیبایی شناسی خط به این نتیجه رسیدم که این قلم در میان قلم های اسلامی ساختاری بسیار محکم و باوقار دارد بنابراین برای تحریر کلام خداوند مناسب ترین می نماید. این را باید اضافه کنم که قرآن ها برای مطالعه در اندازه های کوچک تر و با قلم نسخ نوشته می شده تا در یک جلد و داخل دو دست قرار بگیرد اما این نوع قرآن ها که اندازه های بزرگ را می طلبد، بیشتر به قصد تهیه اثر هنری که نشانی از مقام سفارش دهنده و ذوق شخصی او است، نمایش داده می شوند. بعضی از این قرآن ها -وسیله پادشاهان- برای تفاخر و نشان دادن اهمیت دوره ای ایشان انجام می شده که نمونه مشهور آن قرآن های منتسب به بایسنقرمیرزا در اندازه غول آسا یا ابراهیم میرزا، برادر او، به وسیله نوه های تیمور انجام شده است."
محمد احصایی در آستانه ی آغاز هفتادوهشتمین سال زندگی اش، می گوید:
"بعضی آدم ها موفق می شوند در دوره ای از زندگی شان، دامن شان را از دنیا برچینند. اکنون هم چیزی نیست که من را به خودش مشغول کند، یک تماشاگر واقعی و نظاره گر دنیای اطرافم هستم. امروز 77 سالم تمام می شود و به سال جدیدی از زندگی ام وارد می شوم. به قول گاندی نمی دانم هر سال که می گذرد، یک سال به عمرم اضافه می شود یا از آن کم! احساس پیری نمی کنم، چون اعتقادی به آن ندارم. اعتقاد من به تکامل است؛ به این ترتیب که انسان به سمت تکامل پیش می رود و مرگ انتهای یک زندگی کامل است. انسان مانند طبیعت است، همان طور که پیش می رود باید فصل به فصل و سال به سال نو شود.به جز انواع بیماری ها که تنم را آزار می دهند و در گذر زمان، آن را فرسوده کرده اند، حال روحی ام خوب است. بعضی آدم ها موفق می شوند در دوره ای از زندگی شان دامن شان را از دنیا برچینند و خوشبختانه این اتفاق به غریزه یا اراده، برای من افتاده است.همه چیز می تواند برای من جالب باشد. می توانم همه چیز را دوست داشته باشم، از تلخی ها بگذرم و خوشحالی ها مذاقم را شیرین کند. به همین دلیل است که حال روحی ام خوب خوب است."

منابع:
هنرآنلاین
ایسنا
همشهری آنلاین
برچسب:
نویسنده: فرومی