جنجال نامه حبیب و احمدی نژاد

همزمان با برگزاری مراسم بزرگداشت حبیب محبیان ، رسانه ای شدن نامه این خواننده فقید به رئیس جمهور سابق، محمود احمدی نژاد، خبرساز شد و موج عظیمی از واکنش های مردمی را در شبکه های مجازی برانگیخت.

فراوری: یاسمن پیشوایی- بخش هنری تبیان

حبیب محبیان صبح 21 خرداد در روستای نیاسته رامسر بر اثر ایست قلبی از دنیا رفت. حبیب یكی از خوانندگان و آهنگ سازانی بود كه از شش سال قبل وارد ایران شد. بازگشت او به ایران در سال 1388 با حاشیه های زیادی همراه بود و نحوه ورود او به ایران را مورد سوال قرار داد.
برخی بر این باورند که سمیر زند (محمدحسین خزعلی) که کلیپی با حبیب منتشر کرد، عامل بازگشت این خواننده به ایران بود ولی بررسی ها نشان می دهد، پایمحمود احمدی نژاد در میان است. او به طورکلی معتقد به کمی آسان گیری در حوزه های فرهنگی بود و برنامه هایی برای بازگشت برخی خواننده های قبل از انقلاب داشت. زمینه بازگشت حبیب به ایران را نیز می توان تا حدودی تصمیم وی دانست چراکه شنیده ها حاکی است پس از آمدن حبیب به ایران، دیداری با احمدی نژاد و یکی از نزدیکان خاص احمدی نژاد داشته است اگرچه این دیدار هم نتوانست مشکل حبیب در ارائه آلبوم و برگزاری کنسرت در ایران را برطرف کند.

ماجرای یک نامه

با آنکه خانواده حبیب موفق نشدند اجازه دفن وی را در قطعه هنرمندان بهشت زهرا در تهران بگیرند، اما تصمیم برآن شد که برای او مراسم ختمی در تهران برگزار گردد و همزمان با همین مراسم، صحبت از نامه ای شد که گویا حبیب در دوران ریاست احمدی نژاد به او نوشته و از وی طلب یاری کرده است.بلافاصله محمد محبیان، پسر حبیب صحت چنین نامه ای را رد کرد و گفت پدرش هیچ گاه به احمدی نژاد نامه ننوشته است.
حجت جمشیدپور، مدیر برنامه های حبیب محبیان، نیز درباره صحت وسقم این نامه اظهار بی اطلاعی كرد و گفت: «نمی دانم چطور بعد از این همه سال چنین نامه ای منتشر شده است؟» او در پاسخ به دلیل عدم مجوز فعالیت حبیب در ایران گفت: «تا آنجایی كه من می دانم، چنین نامه ای نوشته نشده و رحیم مشایی در دیداری حضوری قول مجوز به حبیب داده بود و هیچ وقت به او نگفتند كه چرا نمی تواند در ایران فعالیت كند. حتی سال گذشته دوباره از طریق دوستان نزدیكشان برای مجوز اقدام كرد و وقتی از او پرسیدم چرا شخصا به ارشاد یا نهادهای دیگر مراجعه نمی كند، گفت كه دوست ندارم به صورت علنی درخواستم رد شود. از طرف دیگر حبیب تمام زندگی اش در آمریكا را فروخته بود و به نوعی پل های پشت سرش را برای بازگشت خراب كرده بود و همه اینها نشانگر امیدواری حبیب به گرفتن مجوز و فعالیت در ایران بوده است.»
به هرحال اگر این نامه واقعی هم باشد، انتشار آن در روزهای پس از مرگ حبیب محبیان، واکنش گسترده کاربران شبکه های مجازی را در پی داشته است.

یادداشت شرق و روکردن سند از فارس

روزنامه شرق در گزارشی به واکاوی ابعاد این نامه که اول بار توسط خبرگزاری فارس منتشر شد، پرداخت و تلاش کرد که این پرسش را در ذهن خواننده ایجاد کند که اصلا نوشتن این نامه چه سودی داشت و چرا بعد از این همه وقت نامه پیدا شده و اصلا چطور پیدا شده است؟ و چه کسانی از انتشار این نامه سود خواهند برد و از این آب گل آلود طمع صید ماهی دارند؟
اما خبرگزاری فارس نیز بی کار ننشست و روز بعد تصویری از نامه حبیب به احمدی نژاد را منتشر کرد

متن نامه منتشر شده منسوب به حبیب

متن این نامه که در آذرماه سال 1388 به دبیرخانه مربوط ارجاع داده شده به شرح زیر است:

بنام خدا
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای محمود احمدی نژاد
با سلام و عرض ادب
با احترام به استحضار می رساند اینجانب حبیب محبیان یکی از هنرمندان مردمی این مرز و بوم که سال ها در عرصه موسیقی و ترانه سرایی فعالیت حرفه ای داشته ام، بعد از انقلاب اسلامی به دلایل شخصی به همراه خانواده از کشور عزیزم هجرت کرده و سال ها در غربت زندگی سختی را پشت سر گذاشته ام.
رئیس جمهور محترم! جالب است بدانید، که حتما می دانید، آقایانی که الان در پوستین اصلاحات دم از آزادی، حقوق بشر و حقوق شهروندی می زنند، در اوایل انقلاب با تنگ نظری و بی تدبیری خود باعث بوجود آمدن فضای بی اعتمادی و وحشت در بین برخی از هموطنان گردیدند بطوریکه تعدادی از آنها با چشمانی گریان مجبور به ترک وطن خود شدند بدون آنکه تقصیری داشته باشند، که من هم از جمله آنها هستم.
جناب آقای احمدی نژاد ریاست محترم جمهور، بنده به صراحت و با صدای بلند اعلام می کنم که اینجانب دارای عرق ملی و اسلامی بوده و اعتقاد راسخ به قوانین جاری کشور دارم و از وطن فروشان خودفروخته ای که سر به آخور استکبار و صهیونیسم جهانی دارند متنفر بوده و در هیچ زمانی با آنها همکاری و ارتباطی نداشته و ندارم و دامن به خیانت نیالوده ام. البته به این موضوع اذعان دارم که عمر و جوانی ام که سرمایه اصلی زندگی ام بود را در خارج از کشور از دست داده ام و شاید هم کوتاهی هایی داشته باشم.
اما با قلبی مملو از عشق به وطن و امید به آینده همچنان پرنشاء فعال و با کوله باری از تجربه امید به آینده ای روشن دارم.
برادر عزیز، زمانی نه چندان دور رزم آرا نخست وزیر پهلوی با خفت اعلام کرده بود ما نمی توانیم لول هنگ آفتابه بسازیم تا برسد به ملی شدن صنعت نفت!! اما بعد از انقلاب اسلامی با همت مردم شریف ایران و رهبری بی نظیر امام خمینی (رحمت الله علیه) و مقام معظم رهبری و مواضع مقتدرانه جنابعالی شعار «ما می توانیم» به تحقق رسیده و نتایج درخشانی در پی داشته است که این افتخارات مورد مباهات همه ملت ایران می باشد.
امضا: حبیب محبیان

به هر ترتیب حبیب اصلاح طلب بود یا ضد اصلاح طلب، در روند زندگی او هیچ تأثیری دیده نشد. این هنرمند که شاید بتوان او را یکی از کم حاشیه ترین هنرمندان حوزه موسیقی دانست، با امید فراوان به ایران بازگشت اما نه در دولت قبل و نه در دولت فعلی، نتوانست مجوز برگزاری کنسرت و یا انتشار آثارش را بیابد؛ و حتی بعد از مرگ نیز مناقشه بر سر دفن او در قطعه هنرمندان به نتیجه نرسید و در شهرستان محل اقامتش دفن شد. شاید اگر آن طور که همسر حبیب گفته، مردم حبیب را بزرگ نمی کردند، این هنرمند نیز در بی خبری و بی کسی، دفن می شد.

منابع:
عصر ایران
شرق
فارس