یک تصنیف جاودانه

«ایران، ای سرای امید» از تصنیف های جاودانه در تاریخ موسیقی ایران است که بسیاری از خوانندگان آن را بازخوانی کرده اند. می توانید این تصنیف را در تبیان بشنوید.

«سپیده» که معمولا به نام «ایران، ای سرای امید» شناخته می شود، عنوان یکی از تصنیف های ساخته شده توسط محمدرضا لطفی است. شعر این اثر توسط هوشنگ ابتهاج سروده شده و محمدرضا شجریان نیز آن را خوانده است.

این تصنیف در همان روزهای نخست پس از پیروزی انقلاب در ایران ساخته شد و بنا به گفته ی لطفی، او خودش آن را در شب پیروزی انقلاب ایران به رادیو برد و آن را پخش کرد. این تصنیف که در دستگاه ماهور ساخته شده، در آلبوم «چاووش 6» منتشر شد و آن آلبوم اکنون با نام «سپیده» در دسترس است.

این قطعه از جمله آثار به یادماندنی گروه «چاووش» است که از ترکیب گروه «عارف» به سرپرستی پرویز مشکاتیان و گروه «شیدا» به سرپرستی محمدرضا لطفی و چند هنرمند دیگر شکل گرفت.

ماندگار ترین اجرای این تصنیف با صدای محمدرضا شجریان در آلبوم «سپیده» در خاطر بسیاری به ثبت رسیده است و در آن، محمدرضا لطفی (تار و سرپرست گروه)، زیدالله طلوعی (تار)، مجید درخشانی (بم تار)، پشنگ کامکار (سنتور)، اسماعیل صدقی آسا (بربط)، عبدالنقی افشارنیا (نی)، هادی منتظری (کمانچه)، بیژن کامکار (رباب) و ارژنگ کامکار (تنبک) هنرنمایی می کنند.

لطفی درباره ی ساخت این قطعه گفته است: «تصنیف "سپیده" دیرتر از مقدمه ی آن ساخته شده است. چندماه پیش از نخستین کنسرت این اثر، وقتی به منزل "سایه" رفتم و با سه تار، آهنگ تصنیف را برای او نواختم علاقه مند شد که شعر آن را بسراید. خواهش کردم هرچه زودتر اقدام کند، چون کنسرت در راه بود و بدون این تصنیف، کارمان ناقص می ماند. کار سرودن شعر طولانی شد و من نگران بودم، تا این که یک هفته مانده به اجرای کنسرت شعر آماده شد و من آن را نزد شجریان بردم.»

با کلیک بر روی لینک زیر می توانید این تصنیف را بشنوید:

ایران ای سرای امید

http://sound.tebyan.net/Sound/64142

ایسنا