گالری گردی در آخر هفته

همچون گزارش های پیشین درباره گالری َها، این هفته نیز سراغ چند نمایشگاه رفتیم، نمایشگاه تصویرگری های حسینعلی ذابحی در گالری هور، مرتضی اسدی در گالری آریا، علی ندایی در گالری آتبین و سعید معیری َزاده در گالری ساربان انتخاب َهای ما برای این هفته است.
کابوس و رویای توامان در گالری هور

حسینعلی ذابحی به تمامی معنا نقاش است، او سال هاست آن چیزهایی را می َکشد که دوست دارد، پرتره َهایی که بر زمینه های سیاه بوم َهای کوچک و بزرگش می َکشد گاه هراسان و گاه سرخوش اند و حتی ممکن است نتوان احوالات آنها را با نگاه نخست متوجه شد. مجموعه ای که به تازگی در گالری هور از کارهای ذابحی به نمایش گذاشته شده است دارای همه ویژگی های کاری این هنرمند هستند. فضاهای تیره و شخصیت َهایی که درون قاب َها نشسته اند و هریک حالتی خاص به خود گرفته َاند در این کارها نیز دیده می شوند.
شاید بتوان گفت که بیشتر این پرتره َها را تصاویر زنانی با لباس َها و کلاه َهای رنگی تشکیل می دهند زنانی که هریک می َتوانند یکی از حس َهای حسینعلی ذابحی نسبت به دنیایی که به نظر تیره و تار می رسد را نشان دهد. البته او پیش از این گفته بود که نگاهی بدبینانه به جهان ندارد، اما جهان این نقاشی َها با آنکه پرتره َها گاه می خندند یا می َرقصند چندان شاد به نظر نمی رسد هرچند نمی َتوان منکر این شد که همیشه نوعی طنز تلخ در کارهای ذابحی وجود داشته است.
سواران اسطوره َای در گالری آتبین
علی ندایی مدت هاست در آثار خود به سراغ موضوعات اسطوره ای رفته است، او این بار در مجموعه "از لابه َلای اسطوره ها" که در گالری آتبین به نمایش گذاشته شده است فضایی پویا و متحرک در طراحی َهایش خلق کرده است، خطوط ندایی آزادانه در همه جای تابلو گردش می کنند تا هیبت اسب، شیر یا سواری را به خود گیرند که گویی از دل تاریخ بیرون آمده است.
زمینه َهایی با رنگ َهای تیره و استفاده از رنگ َ های طلایی و نقره َای موجب شده است که فیگورها بیشتر و درخشنده َتر دیده شوند. به علاوه استفاده از خطوط در هم و رها حرکات سریع آنها را که معمولا در حال نبرد هستند بیشتر نشان می دهد. ندایی از میان همه موضوعات اسطوره َای داستان های سلحشوری را انتخاب کرده است که نبردهای مختلف میان شخصیت َهای مختلف را نشان می َدهد که البته در آنها سواران همیشه پیروز میدان هستند؛ نبردی که در زمینه َهای تک رنگ و فضای بی زمان و مکان این طراحی ها ابدی به نظر می رسد.
نقاشی َهای مرتضی اسدی گالری آریا
مرتضی اسدی در همه سال َهایی که نقاشی َهای او را دیده َایم به همین سبک و سیاق کار کرده است، او رنگ َها و فرم َهای مشخصی دارد که کارش را قابل شناس می کند. فضای آثار او معمولا از زمینه َهای تک رنگ و انتزاعی تشکیل شده َاند که پرنده، فرشته یا انسانی در آنها دیده می َشود. با این حال این فضاهای رنگی انتزاعی جنبه َهای نمادپردازانه نیز دارند و هر یک از آنها نماد بخشی از جهان هستند.او معمولا به انسان می َپردازد و پرنده ها برای او نماد انسان هایی هستند که در میان زرد و آبیِ زمین و آسمان روزگار می گذرانند و به دنبال پریدن به جهانی بالاتر یا به عبارتی برتر هستند. اسدی وقتی انسان را به تصویر می کشد بیش از جسم به روح گرفتار بشر در جهان مادی نظر دارد به همین دلیل فیگورهایش همیشه جنبه روحانی بیشتری دارند تا آنکه لزوما جنبه انسان را به تصویر بکشند. انسان َهای او محصور شده َاند، گیر افتاده َاند و دست و پایشان بسته به نظر می رسد، گویی به پرنده َهای دیگر تابلوها چشم دوخته َاند و آرزو می َکنند کاش بال پرواز داشتند.
هفت پیکر و کاپیتان ظریف پیش از فتح آمریکا در گالری ساربان
سعید معیری َزاده در نمایشگاه جدید آثار خود که "هفت پیکر و کاپیتان ظریف پیش از فتح آمریکا" نام دارد با اقتباس از هفت پیکر نظامی و خوانشی شخصی از سنت و هنر ایرانی به مضمون های معاصر هنر و سیاست پرداخته است.

معیری َزاده در این مجموعه میان طرح َهایی از نقاشی ایرانی و نمادهای آشنای دنیای معاصر که البته بیشتر آنها از فرهنگ دهه َهای اخیر آمریکا نشات گرفته است سعی می کند موضوعاتی را طرح کند که به رویدادهای سیاسی اخیر ایران اشاره دارد. او در فضاهایی رنگین و ناشناخته نمادهایی مشهور را به تصویر می کشد و از همنشینی این دو عنصر متضاد به روایت داستان خود برای مخاطب می پردازد.
منبع: هنرآنلاین
برچسب:
نویسنده: فرومی