عکاس خودآموخته ایرانی در رسانه های جهانی

محمدرضا دومیری گنجی عکاس خودآموخته ی ایرانی توانسته توسط عکس های مسحور کننده خود با استفاده از تکنیک عکاسی پانوراما و دامنه دینامیک بالا (HDR) معماری ایرانی را درون قابی سراسر رنگ به تصویر بکشد.

فرآوری: سمیه فروغی، بخش هنری تبیان

او به واسطه عکس های پانورامیک خود از بناهای قدیمی ایرانی در جهان معروف شده و رسانه های معتبری چون دیلی میل، هافینگتون پست و تلگراف با انتشار عکس های او به تمجید از کارهایش پرداخته اند.محمدرضا در مورد نقطه شروع عکاسی در زندگی اش می گوید: تقریبا در ۷ یا ۸ سال پیش اولین دوربین دیجیتالم را خریدم. هر چند آن موقع کاملا تفریحی عکاسی می کردم و فکر نمی کردم بخواهم به صورت جدی عکاسی را دنبال کنم. هر از چند گاهی از زیبایی های مازندران، دریا، غروب آفتاب و یا جنگل عکاسی می کردم. ۵ سال پیش بود که عکس هایی را از بناهای تاریخی مصر و سایر کشور ها دیدم، با دیدن آنها الهام گرفتم و پیگیر آموختن جدی تر عکاسی شدم تا بتوانم عکس های مشابهی را خودم تهیه کنم.

دومیری سعی کرده در درجه اول ویژگی ذاتی بنا را در عکس هایش برجسته کند؛ اگر بنایی متقارن است به بهترین شکل تقارن را ترسیم کند، اگر نور ویژگی منحصر به فرد بناست بر روی آن متمرکز شود و در صورت وجود ستون های زیاد با انتخاب زاویه دید مناسب، به فضای داخلی ایجاد شده توسط آن ها و نحوه اثر گذاریشان بر دید بیننده توجه داشته باشد.

آرام آرام پیش رفتم، مطالب آموزشی زیادی را از اینترنت خواندم و در انجمن های عکاسی و فروم ها عضو شدم (اکثرا به زبان انگلیسی چون با موارد مشابه ایرانی ارتباط خوبی بر قرار نکردم). در نهایت اولین دوربین حرفه ای ام را ۴ سال پیش، تابستان دقیقا همین ایام بود که خریدم. علاقه ی من در عکاسی از بناهای تاریخی و نمادها بوده و هست و معمولا از لنز های بسیار عریض و یا تکنیک پانوراما برای به تصویر کشیدن تمامی بنا و جزئیات کامل آن ها در یک عکس استفاده می کنم، همچنین به عکاسی منظره و طبیعت نیز علاقه دارم. در این ۴ سال همیشه سعی کرده ام با سایر عکاسان (مخصوصا عکاسان جوان و هم سن و سال خودم) چه در داخل و چه در خارج ارتباط داشته باشم و از آن ها یاد بگیرم.

همچنین عکس هایم را در سایت های داخلی و خارجی برای نقد شدن و ارزیابی قرار می دادم و این روند بسیار کمکم کرد تا در واقع طی این ۴ سال به آرامی پیشرفت کردم و به اینجا رسیدم. می دانیم که هر کدام از بناهای معروف و تاریخی ایران ویژگی منحصر به فرد خودش را دارد، به عنوان مثال یکی از این موارد کاشی کاری های منحصر به فرد موجود است، مکان هایی دارای تقارن مثال زدنی. و دیگری استفاده از ستون های فراوان برای جداسازی فضای داخلی است. جهت دهی و کاربرد نور، شیشه های رنگی و غیره. همچنین در عکاسی ازدوربین کانن ۷D، لنز چشم ماهی یا فیش آی و همین طور لنز واید استفاده می کنم.

وی افزود: معمولا قبل از عکاسی تحقیق می کنم و عکس های زیادی را می بینم و تصمیم می گیرم که به چه شکل عکاسی کنم یا چه وقتی برای عکاسی مناسب است و اگر نیاز بود مجوز های لازم را نیز قبل از سفر تهیه می کنم. ولی عکس هایی هم بوده اند که به صورت اتفاقی ثبت شده اند.
دومیری سعی کرده در درجه اول ویژگی ذاتی بنا را در عکس هایش برجسته کند؛ اگر بنایی متقارن است به بهترین شکل تقارن را ترسیم کند، اگر نور ویژگی منحصر به فرد بناست بر روی آن متمرکز شود و در صورت وجود ستون های زیاد با انتخاب زاویه دید مناسب، به فضای داخلی ایجاد شده توسط آن ها و نحوه اثر گذاریشان بر دید بیننده توجه داشته باشد.